VALERİA

Antalya’da Valeria. 21, 1.65, 50 kilo… Kendi evimde, acele etmeden, ten ten’e ısınan bir gece. Anal yok. Yaz, gel.

Ben Valeria. Antalya. Evim diyebilirim cnm. Şehrin gürültüsünü kapının dışında bırakıyorum. İçeri girince “ruhların buluşması” nutku çekmem. Çay koyarım ya da direkt yanıma çekerim. Yüzüne bakarım. Yorgunluğun durduğu yeri görürüm. Oradan başlarım.

21’im. 1.65’im. 50 kiloyum. İnceyim ama boş değilim. Göğsüm durur. Kalçam dolgun. Belim toplanır. Tenim pürüzsüz, saçım kokar, cildim ışıkta kalır. Bunu katalog cümlesi diye ezberlemedim; soyununca zaten görülür. Gençliğim odada durur. Nefesim hızlıdır. Gülüşüm kısa değildir.

Sana vaat ettiğim şey gösteri değil. Önce bakış. Sonra ağız. Alt dudağın. Boyunun çukuru. Tişörtün kenarı. Parmaklarım kumaşın altından geçer, acele etmez. Meme ucuna gelince dururum. Kalçanı avuçlarım. 50 kilom üstüne biner, ağırlığımı veriririm. Tutulmayı severim. İz bırakmayan sertliği de, yavaş yavaş ıslanan hali de.

Sevgili tadı bende şu: “hemen boşal git” yok. Öpüşme uzar. Okşama dans etmez, öğrenir. Nerenin titrediğini çıkarırım. Kulağına yaklaşırım. Kirli laf istersen açılırım. Sadece uzun öpüşme, yarı çıplak yatış da yeter. İkisini de sahte yapmam. Seks aceleye gelmez. Uyum gelince doruk da gelir. Yarım bırakmam.

Sınırım net: anal yok. Pazarlık etmem. Kondom sende. İstersen arada hiçbir şey durmaz, ten ten’e sonuna kadar gideriz. İstemezsen de gece bozulmaz. Güven odada durur; gerisi senin tercihin.

Kapıyı çal. Ayakkabını çıkar. Bir süre konuşma. Ben zaten yakınımda olacağım. Ellerim beline inince anlarsın: burası ilan değil, ev. Ve gece, sen çıkana kadar bitmez.